HARRY GRUYAERT | La part des choses

15 Jun – 24 Sep 2023 

LE BAL
Paris, France

Harry Gruyaert photo

Bruxelles, Gare de Bruxelles-Midi, 1981 © Harry Gruyaert / Magnum Photos

From June 15 to September 24, LE BAL presents the work of the Belgian photographer Harry Gruyaert through a wide selection of vintage cibachrome prints, drawing an unprecedented path in the work of this leading figure of contemporary photography.

Born in Antwerp in 1941, the photographer Harry Gruyaert is one of the pioneers of colour photography, like the great Americans he discovered and fell in love with at an early age: Joel Meyerowitz, William Eggleston, and Stephen Shore. Far from the nar­row confines of his native Belgium, New York in the early 1970s exposed him to pop art and taught him ''to cast a different eye on the ordinary, to accept a form of ugli­ness in the world and to do something with that!" His friendships with the avant-garde (Gordon Matta-Clark, Richard Nanas) reinforced what Antonioni's Red Desert -''seen a thousand times''- had already instilled in him: the need to explore the world, to throw himself into it headlong, not in order to describe it or to inform us about it, but rather to shape it, to model it. To render his perception of things instead of the things them­selves. To become a seer, not a witness.

Harry Gruyaert describes this physical struggle, this hand-to-hand combat with things and beings: ''I throw myself into things to experience this mystery, this alchemy: things attract me and I attract things". In the flow of life, when everything escapes our grasp, and for ''everything to fall into place'', one must be bath present and absent, forgetting oneself in order to seize the matter, the texture, everything that makes up the here and now; while cultivating a sense of prescience, surrendering to an instinctive arrange­ment of forms, colours, symbols, light, and motifs.

In Correspondance New Yorkaise Alain Bergala distinguishes between two types of photographers: those who believe in reality and make photography an art of presence, and those who experience reality as impossible and only capture absence. According to this reading, Harry Gruyaert would be an anomaly, a photographer whose visceral pres­ence in the world above all aims to capture its fleeting, intangible character. lsolated trajectories, disjointed spaces, bodies in the margins-the patterns in his images contributes to rendering the absurdity of the world, the surreal collage of life and its individual fragments.

What if photography could be about communing with a state of solitude and telling a lie that is truer than truth itself.
– Diane Dufour

The exhibition gathers for the first time 80 vintage prints made between 1974 and 1996 using the cibachrome process characterized by the sharpness of the image, the intensity of colours and the saturation of the surface. lnvented by Bela Gaspar, a Hungarian chemist, in 1933 and first trade­marked in 1963, it is used to obtain a print from a slide (a positive-to-positive process) by destroying the dyes incorporated in the exposed and developed paper1s emulsion. These rare prints have been brought together exceptionally at the BAL thanks to loans from several collectors and from Gallery FIFTY ONE in Antwerp.

Από τις 15 Ιουνίου έως τις 24 Σεπτεμβρίου, το LE BAL παρουσιάζει το έργο του Βέλγου φωτογράφου Harry Gruyaert μέσα από μια μεγάλη ποικιλία vintage εκτυπώσεων cibachrome, χαράσσοντας μια πρωτοφανή διαδρομή του έργου αυτής της κορυφαίας φυσιογνωμίας της σύγχρονης φωτογραφίας.

Γεννημένος στην Αμβέρσα το 1941, ο Harry Gruyaert είναι ένας από τους πρωτοπόρους της έγχρωμης φωτογραφίας, όπως οι μεγάλοι Αμερικανοί που ανακάλυψε και ερωτεύτηκε σε νεαρή ηλικία: Joel Meyerowitz, William Eggleston και Stephen Shore. Μακριά από τα στενά όρια της πατρίδας του, του Βελγίου, η Νέα Υόρκη στις αρχές της δεκαετίας του 1970 τον εξέθεσε στην ποπ αρτ και του έμαθε «να ρίχνει μια διαφορετική ματιά στο συνηθισμένο, να αποδέχεται μια μορφή ασχήμιας στον κόσμο και να κάνει κάτι με αυτό!» Οι φιλίες του με την πρωτοπορία (Gordon Matta-Clark, Richard Nanas) ενίσχυσαν αυτό που του είχε ήδη ενσταλάξει η Κόκκινη Έρημος του Αντονιόνι – «που είδα χίλιες φορές»: την ανάγκη να εξερευνήσει τον κόσμο, να ριχτεί με τα μούτρα σε αυτόν, όχι για να τον περιγράψει ή να μας ενημερώσει γι' αυτόν, αλλά για να τον διαμορφώσει. Να αποδώσει την αντίληψή του για τα πράγματα αντί να περιγράφει τα ίδια τα πράγματα. Να γίνει προφήτης, όχι μάρτυρας.

Ο Harry Gruyaert περιγράφει αυτόν τον σωματικό αγώνα, αυτή τη μάχη σώμα με σώμα με πράγματα και όντα: «Ορμώ σε πράγματα για να ζήσω αυτό το μυστήριο, αυτή την αλχημεία: τα πράγματα με ελκύουν και τα προσελκύω κι εγώ». Στη ροή της ζωής, όταν όλα ξεφεύγουν από την αντίληψή μας, για να «μπουν όλα στη θέση τους», πρέπει κανείς να είναι παρών και απών, να ξεχνάει τον εαυτό του για να καταλάβει το θέμα, την υφή, όλα όσα συνθέτουν το εδώ και τώρα, ενώ καλλιεργεί παράλληλα μια αίσθηση πρόγνωσης, παραδιδόμενος σε μια ενστικτώδη διάταξη μορφών, χρωμάτων, συμβόλων, φωτός και μοτίβων.
Στο Correspondance New Yorkaise, ο Alain Bergala διακρίνει δύο τύπους φωτογράφων: αυτούς που πιστεύουν στην πραγματικότητα και κάνουν τη φωτογραφία τέχνη της παρουσίας και αυτούς που βιώνουν την πραγματικότητα ως αδύνατη και αποτυπώνουν μόνο την απουσία. Σύμφωνα με αυτή την ανάγνωση, ο Harry Gruyaert θα ήταν μια ανωμαλία, ένας φωτογράφος του οποίου η σπλαχνική παρουσία στον κόσμο στοχεύει πάνω από όλα να συλλάβει τον φευγαλέο, άυλο χαρακτήρα του. Οι απομονωμένες τροχιές, οι ασύνδετοι χώροι, τα σώματα στο περιθώριο - τα μοτίβα στις εικόνες του συμβάλλουν στην απόδοση του παραλογισμού του κόσμου, του σουρεαλιστικού κολάζ της ζωής και των επιμέρους θραυσμάτων της.

Τι θα γινόταν αν η φωτογραφία θα μπορούσε να έχει να κάνει με την επικοινωνία με μια κατάσταση μοναξιάς και και την αφήγηση ενός ψέματος που είναι πιο αληθινό από την ίδια την αλήθεια.
– Diane Dufour

Η έκθεση συγκεντρώνει για πρώτη φορά 80 vintage εκτυπώσεις που έγιναν μεταξύ 1974 και 1996 με τη διαδικασία cibachrome που χαρακτηρίζεται από την ευκρίνεια της εικόνας, την ένταση και τον κορεσμό των χρωμάτων. Εφευρέθηκε από τον Bela Gaspar, έναν Ούγγρο χημικό, το 1933 και καταχωρήθηκε ως εμπορικό σήμα για πρώτη φορά το 1963, χρησιμοποιείται για εκτυπώσεις από διαφάνειες (θετική προς θετική εκτύπωση) καταστρέφοντας τις χρωστικές που ενσωματώνονται γαλάκτωμα του χαρτιού. Αυτές οι σπάνιες εκτυπώσεις συγκεντρώθηκαν αποκλειστικά για το LE BAL, χάρη σε δάνεια από διάφορους συλλέκτες και τη Gallery FIFTY ONE στην Αμβέρσα.

Some works

Harry Gruyaert – La part des choses
 © Harry Gruyaert / Magnum Photos

LE BAL
6, Impasse de la Défense
75018 Paris

15 Jun – 24 Sep 2023 

Want More?

SIGN UP TO RECEIVE THE LATEST OF LIGHTREADINGS NEWS IN YOUR INBOX, PLUS SOME EXCLUSIVE GOODIES!

Promise, we don’t spam! Read our privacy policy for more info.