José Medeiros • Crônicas Brasileiras

Lightreadings featured photographer Jose Medeiros

José Medeiros Crônicas Brasileiras ENG GR José Medeiros was a Brazilian reporter-photographer and director of photography, born in 1921 in Teresina, in the Sertão of Northeastern Brazil. His father taught him photography techniques when he was only 12. At the age of 18, he moved to Rio to study architecture but followed his passion and began working with reviews, taking photos of celebrities. After the war, the French photographer Jean Manzon invited him to join the new review O Cruzeiro. It is the beginning of a new adventure full of liberty and boldness, in his own words. O Cruzeiro helped Brazil to understand its diversity, even if it also served the interests of Getulio Vargas, his authoritarian regime and the construction of national identity. Throughout his career, and especially after the Second World War, José Medeiros (1921-1990), documented the lives of the lowest rungs of Brazilian society. His photographs depict places and groups of people that were largely inaccessible at the time, such as the Indians photographed during an expedition to villages in the north and northeast of the country. It was during this controversial period that Medeiros filed his legendary report on the initiation ceremony of the Afro-Brazilian religion Candomblé, published in the magazine O Cruzeiro. At the same time and for the same magazine, Medeiros photographed the glamorous side of Rio in the 1940s and 50s. His cityscapes, beaches, palaces, parties, celebrities and bossa nova capture the city’s golden age of parties. Other photographs, more nostalgic, are echoes of an older iconography related to the discovery and construction of the country. Through José Medeiros’ lens, Rio de Janeiro becomes a historical and geographic doorway between two worlds: the landscape seems to turn its back on the country as it reaches for modernity, but it cannot escape its colonial roots. Medeiros’ photographs celebrate a country in the throes of transformation. Medeiros passed away in 1990. In 2005, the 20,000 negatives and prints of José Medeiros were added to the iconographical resources of the Instituto Moreira Salles (IMS). Ο José Medeiros γεννήθηκε το 1921 στην Teresina, στο Sertão της βορειοανατολικής Βραζιλίας. Διδάχτηκε την τεχνική της φωτογραφίας από τον πατέρα του όταν ήταν μόλις 12ετών. Στην ηλικία των 18 ετών μετακόμισε στο Ρίο για να σπουδάσει αρχιτεκτονική, αλλά ακολούθησε το πάθος του και άρχισε να δουλεύει με περιοδικά, φωτογραφίζοντας διασημότητες. Μετά τον πόλεμο, ο γάλλος φωτογράφος Jean Manzon τον κάλεσε να συμμετάσχει στο νέο περιοδικό O Cruzeiro. Είναι η αρχή μιας νέας περιπέτειας γεμάτης ελευθερία και τόλμη, σύμφωνα με δικά του λόγια. Το O Cruzeiro βοήθησε τη Βραζιλία να κατανοήσει την ποικιλομορφία της, ακόμα και αν εξυπηρετούσε και τα συμφέροντα του Getulio Vargas, το αυταρχικό του καθεστώς και την οικοδόμηση εθνικής ταυτότητας. Καθ ‘όλη τη διάρκεια της καριέρας του και ιδιαίτερα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο José Medeiros κατέγραψε τη ζωή των κατώτερων στρωμάτων της βραζιλιάνικης κοινωνίας. Οι φωτογραφίες του αυτής της εποχής, απεικονίζουν τόπους και ομάδες ανθρώπων που ήταν κατά το παρελθόν δυσπρόσιτες, όπως οι Ινδιανοί που φωτογραφήθηκαν κατά τη διάρκεια μιας αποστολής σε χωριά της βόρειας και βορειοανατολικής χώρας. Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της αμφιλεγόμενης περιόδου που ο Medeiros κατέθεσε τη θρυλική του έκθεση για την τελετή έναρξης της Αφρο-Βραζιλιανής θρησκείας Candomblé, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό O Cruzeiro. Την ίδια περίοδο, και για το ίδιο περιοδικό, ο Μedeiros φωτογραφίζει την λαμπερή πλευρά του Ρίο των δεκαετίών του ’40 και του ’50. Τα αστικά τοπία, οι παραλίες, τα παλάτια, τα πάρτι, οι διασημότητες και η bossa nova σκιαγραφούν τη χρυσή εποχή των πάρτι. Ενώ, άλλες φωτογραφίες, πιο νοσταλγικές, είναι η ηχώ μιας παλαιότερης εικονογραφίας που σχετίζεται με την ανακάλυψη και την κατασκευή της χώρας. Μέσα από τον φακό του José Medeiros, το Ρίο ντε Τζανέιρο γίνεται ένα ιστορικό και γεωγραφικό πέρασμα ανάμεσα σε δύο κόσμους: το τοπίο φαίνεται να στρέφει την πλάτη του στη χώρα καθώς αυτή εκμοντερνίζεται, αλλά δεν μπορεί να ξεφύγει από τις αποικιακές ρίζες της. Οι φωτογραφίες του Medeiros εξυμνούν μια χώρα στα πρόθυρα της μεταμόρφωσης. Ο José Medeiros πέθανε το 1990. Το 2005, 20.000 αρνητικά και εκτυπώσεις του προστέθηκαν στο αρχείο του Instituto Moreira Salles (IMS). Crônicas Brasileiras (Brazilian Chronicles)

José Medeiros • Crônicas Brasileiras Read More »

Øyvind Hjelmen • Broken Shadow

Øyvind Hjelmen BROKEN SHADOW ENG GR Øyvind Hjelmen’s images evoke intimacy and a poetic appeal to memory. They are real-life moments captured in silver halide, that spark passion and dreaming. The dream that is triggered by thought. In the fragile environment created -with tenacity and surprise still present- we enter the artist’s imagination and delve into the depths of his intimacy. Øyvind Hjelmen’s photographs are dominated by intense stillness, lighting and subtle blur —all masterfully used. The relationship between all his images becomes clear by the end, leaving the viewer with some kind of uncertainty. But such is life, and everyone can relate to and find these slices of it quite familiar. The book “Broken Shadow” has been published by Kehrer Verlag in 2022. Read Øyvind Hjelmen’s interview to Panos Kasimis. Οι εικόνες του Øyvind Hjelmen προκαλούν οικειότητα και ποιητική αναφορά στη μνήμη. Είναι πραγματικές στιγμές αποτυπωμένες σε αργυρό, που πυροδοτούν το πάθος και το όνειρο. Το όνειρο που πυροδοτείται από τη σκέψη. Στο εύθραυστο περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί —με την επιμονή και την έκπληξη ακόμα παρούσες — μπαίνουμε στη φαντασία του καλλιτέχνη και καταδυόμαστε στα βάθη της οικειότητάς του. Οι φωτογραφίες του Øyvind Hjelmen κυριαρχούνται από έντονη ακινησία, ιδιαίτερο φωτισμό και ένα διακριτικό θάμπωμα —όλα αριστοτεχνικά χρησιμοποιημένα. Η σχέση μεταξύ όλων των εικόνων του γίνεται σαφής στο το τέλος, αφήνοντας τον θεατή με κάποιο είδος αβεβαιότητας. Αλλά έτσι είναι η ζωή, και ο καθένας μπορεί να συσχετιστεί και να βρει αυτά τα κομμάτια της αρκετά οικεία. Το βιβλίο «Broken Shadow» κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Kehrer Verlag, το 2022. Διαβάστε τη συνέντευξη του  Øyvind Hjelmen στον Πάνο Κασίμη. Broken Shadow ØYVIND HELMEN ENG GR Øyvind Hjelmen lives and works on the island of Stord, off the west-coast of Norway. Apart from having attended various photographic workshops, he is autodidact as an artist. He holds a BA in modern art and aesthetics from the University of Bergen. Øyvind Hjelmen has been working with photography as his artistic expression for more than 25 years, and his works have been exhibited in USA, Germany, Russia, United Kingdom, Poland, Italy, Greece, Lithuania, Japan, France, The Netherlands, Spain, Georgia and Norway. Among the collections that hold his works are Museum of Fine Art in Houston, USA, and Centro Internazionale di Fotografia Scavi Scaligeri – Verona, Italy. He has been teaching photographic workshops for 20 years, and he has also been guest lecturer at the American Intercontinental University in London, and at Bilder Nordic School of Photography in Oslo, as well as international art schools. He is also curator and artistic director for the Artist-in-Residence program at Halsnøy Monastery, Sunnhordland Museum, Norway. Ο Øyvind Hjelmen ζει και εργάζεται στο νησί Stord, στα ανοικτά των δυτικών ακτών της Νορβηγίας. Εκτός από το ότι έχει παρακολουθήσει διάφορα φωτογραφικά εργαστήρια, είναι αυτοδίδακτος ως καλλιτέχνης. Είναι κάτοχος πτυχίου μοντέρνας τέχνης και αισθητικής από το Πανεπιστήμιο του Bergen. Ο Øyvind Hjelmen ασχολείται με τη φωτογραφία ως καλλιτεχνική έκφραση για περισσότερα από 25 χρόνια και έργα του έχουν εκτεθεί στις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τη Ρωσία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Πολωνία, την Ιταλία, την Ελλάδα, τη Λιθουανία, την Ιαπωνία, τη Γαλλία, την Ολλανδία, την Ισπανία, τη Γεωργία και τη Νορβηγία. Μεταξύ των συλλογών που κατέχουν έργα του είναι το Μουσείο Καλών Τεχνών στο Χιούστον των ΗΠΑ και το Centro Internazionale di Fotografia Scavi Scaligeri – Βερόνα, Ιταλία. Διδάσκει φωτογραφικά σεμινάρια τα τελευταία 20 χρόνια και έχει διατελέσει επισκέπτης λέκτορας στο American Intercontinental University στο Λονδίνο και στο Bilder Nordic School of Photography στο Όσλο, καθώς και σε διεθνείς σχολές τέχνης. Είναι επιμελητής και καλλιτεχνικός διευθυντής του προγράμματος Artist-in-Residence στο Halsnøy Monastery, Sunnhordland Museum, της Νορβηγίας.

Øyvind Hjelmen • Broken Shadow Read More »

Ruth Kaplan • Bathers

Ruth Kaplan BATHERS ENG GR “Bathers” by Canadian photographer Ruth Kaplan explores the social theatre of communal bathing.  Kaplan began this ten-year project in 1991, photographing bathers in hot springs, bathhouses and hamams from California to Eastern Europe, and from Western Europe high-tech spas to Icelandic hot springs and Moroccan traditional bathhouses, where social bonding is as important as good health. Often, she had to become a member of the place where she wanted to take photographs, and being both voyeur and participant offered her a way into a world considered private. Although, several underlying themes emerge –such as hedonism, decadence, sensuality and social bonding– Kaplan’s interest clearly focuses on the transcendence and celebration of the nude. The acceptance of the human body, with all of its flaws and imperfections. The unique physicality and the way in which people manifest who they are through their bodies. The book “Bathers” has been published by Damiani. Read Ruth Kaplan’s interview to Panos Kasimis. Το «Bathers» της Καναδής φωτογράφου Ruth Kaplan, ερευνά το κοινωνικό θέατρο ιαματικών λουτρών.  Η Kaplan ξεκίνησε αυτό το δεκαετές project το 1991, φωτογραφίζοντας λουόμενους σε θερμές πηγές, λουτρά και χαμάμ από την Καλιφόρνια έως την Ανατολική Ευρώπη και από τα ιαματικά λουτρά υψηλής τεχνολογίας της Δυτικής Ευρώπης έως τις Ισλανδικές θερμές πηγές και τα Μαροκινά παραδοσιακά λουτρά, όπου η κοινωνικοποίηση είναι εξίσου σημαντική με την καλή υγεία. Συχνά, έπρεπε να γίνει μέλος του χώρου όπου ήθελε να βγάλει φωτογραφίες και το να είναι τόσο παρατηρητής όσο και συμμετέχουσα της πρόσφερε πρόσβαση σε έναν κόσμο που θεωρούνταν ιδιωτικός. Αν και προκύπτουν αρκετά υποκείμενα θέματα –όπως ο ηδονισμός, η παρακμή, ο αισθησιασμός και η κοινωνικοποίηση– το ενδιαφέρον της Kaplan επικεντρώνεται σαφώς στην υπέρβαση και τον εορτασμό του γυμνού. Η αποδοχή του ανθρώπινου σώματος, με όλα τα ελαττώματα και τις ατέλειές του. Η μοναδική σωματικότητα και ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι φανερώνουν το ποιοι είναι μέσα από το σώμα τους. Το βιβλίο «Bathers» κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Damiani. Διαβάστε τη συνέντευξη της Ruth Kaplan στον Πάνο Κασίμη. bathers RUTH KAPLAN ENG GR Ruth Kaplan is a Toronto-based photographer whose work explores a variety of themes such as the social behaviour of bathers in communal hot springs, participants in rituals of spirituality and most recently, refugee shelters in Canadian/U.S.A. border cities including Detroit, Buffalo and Fort Erie.  Documentary-based, her images are subjective offering a personal interpretation. Ruth has exhibited widely over the past twenty-five years and is represented by the Stephen Bulger Gallery. Kaplan’s editorial work can be found in major Canadian and international publications.  She has received numerous Canada Council, Ontario Arts Council, Toronto Arts Council grants and National Magazine Awards. She is a photography instructor at OCAD University and Ryerson University. Η Ruth Kaplan είναι φωτογράφος με έδρα το Τορόντο. Το έργο της διερευνά μια ποικιλία θεμάτων, όπως η κοινωνική συμπεριφορά των λουομένων σε κοινοτικές ιαματικές πηγές, των συμμετέχοντων σε πνευματικές τελετουργίες και, πιο πρόσφατα, τα καταφύγια προσφύγων σε παραμεθόριες πόλεις του Καναδά και των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των Ντιτρόιτ, Μπάφαλο και Φορτ Έρι. Οι εικόνες της, αν και έχουν τη βάση τους στην φωτογραφία ντοκουμέντου, είναι υποκειμενικές προσφέροντας μια προσωπική ερμηνεία. Η Ruth έχει εκθέσει ευρέως τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια και εκπροσωπείται από την γκαλερί Stephen Bulger. Φωτογραφίες της έχουν δημοσιευτεί σε μεγάλες καναδικές και διεθνείς εκδόσεις.  Έχει λάβει πολυάριθμες επιχορηγήσεις από το Συμβούλιο Τεχνών του Καναδά, το Συμβούλιο Τεχνών του Οντάριο, τις επιχορηγήσεις του Συμβουλίου Τεχνών του Τορόντο και τα Εθνικά Βραβεία Περιοδικών. Είναι καθηγήτρια φωτογραφίας στο Πανεπιστήμιο OCAD και στο Πανεπιστήμιο Ryerson.

Ruth Kaplan • Bathers Read More »

Francesco Merlini – ‘THE FLOOD’

Francesco Merlini THE FLOOD eng “Tragedy in classical theory is supposed to inspire both pity and terror, but the daily horror and violence of world news often leave us struggling to produce those responses. No one can really feel on cue the emotions apparently required of us by a daily news stream of anniversaries of bombings and economies on the brink. But a hippo being shot with a tranquilizer dart in a flooded city street is another matter entirely.” –  Jonathan Jones ​ THE FLOOD​ Late on 13 June 2015 heavy rainfalls hit Tbilisi and the nearby areas. When people woke up in the morning 19 people would be dead, many families made homeless, a zoo destroyed and a city in shock. A landslide was released above the village of Akhaldaba, about 20 km southwest of Tbilisi. The landslide, carrying 1 million m3 of land, mud, and trees, moved down into Tbilisi and dammed up the Vere river at two points, first at a 10m wide channel at Tamarashvili Street and then at a channel under Heroes’s Square, a major traffic hub. The resulting flood inflicted severe damage especially on the Tbilisi Zoo; The city briefly became a wilderness full of dangerous beasts. The zoo lost more than 300 animals, nearly half of its inhabitants: the majority were killed by flooding. Several survivors—a hippopotamus, big cats, wolves, bears, and hyenas—escaped from destroyed pens and cages to the streets of Tbilisi and a police unit was employed to round them up. Some were killed, others were recaptured and brought back to the zoo. The media ran footage showing the hippopotamus making its way to flooded Heroes’ Square, one of Tbilisi’s major roadway hubs, where it was subdued with a tranquilizer dart. On 17 June a white tiger remaining on the loose attacked and mortally wounded a man in a storehouse near the zoo. The animal was eventually shot dead by the police. An African penguin was found at the Red Bridge border crossing with Azerbaijan, having swum some 60 km south from Tbilisi. Many Georgians condemned the foreign media’s focus on the zoo and their indifference to the stories of the human victims. Catholicos Patriarch Ilia II, an influential head of the Georgian Orthodox Church, in his Sunday sermon, blamed the floods on the “sin” of the former Communist regime which, he said, built the zoo in its current location using money raised from destroying churches and melting down their bells. The causes of such a disaster, more realistically, can be found in the lack of water holding capacity along the rivers course due to deforestation, Soviet-era infrastructure, poor maintenance, weak planning controls and extensive and often illegal development that impacted the riverbed. This project brought me to photograph the zoo and the animals that survived, the place where the new park will be built, the valley where the Vere river flows, the spot where the landslide originated and some of the places where the topic of old infrastructures and of illegal residential development are more evident. Later I decided to enlarge my photographic research. There is nothing fictional in my narration but starting from the objective reality of the event, I decided to include also my subjective reading of the city, a reading that includes also other elements that speak of the past, the present and maybe the future of this country, its society and that maybe can explain why a catastrophe like this happened. gr “Η τραγωδία στην κλασική θεωρία υποτίθεται ότι εμπνέει τόσο τον οίκτο όσο και τον τρόμο, αλλά η καθημερινή φρίκη και βία των παγκόσμιων ειδήσεων, συχνά μας αφήνει να αγωνιζόμαστε να παράγουμε αυτές τις αποκρίσεις. Κανείς δεν μπορεί πραγματικά να νιώσει τα συναισθήματα, που προφανώς απαιτούνται, εν μέσω μιας καθημερινής ροής ειδήσεων με επετείους βομβαρδισμών και οικονομίες στο χείλος του γκρεμού. Αλλά, ένας ιπποπόταμος που πυροβολείται με ένα βελάκι ηρεμιστικού σε έναν πλημμυρισμένο δρόμο της πόλης είναι εντελώς άλλο θέμα.” –  Jonathan Jones Η ΠΛΗΜΜΥΡΑ Το βράδυ της 13ης Ιουνίου 2015, ισχυρές βροχοπτώσεις έπληξαν την Τιφλίδα και τις κοντινές περιοχές. Όταν οι άνθρωποι ξυπνήσαν το επόμενο πρωί 19 θα ήταν νεκροί, πολλές οικογένειες έμειναν άστεγες, ένας ζωολογικός κήπος καταστράφηκε και μια πόλη σε κατάσταση σοκ. Μια κατολίσθηση σημειώθηκε πάνω από το χωριό Akhaldaba, περίπου 20 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Τιφλίδας. Η κατολίσθηση, μεταφέροντας 1 εκατομμύριο m3 γης, λάσπης και δέντρων, κινήθηκε προς την Τιφλίδα και έφραξε τον ποταμό Vere σε δύο σημεία, πρώτα σε ένα κανάλι πλάτους 10 μέτρων στην οδό Tamarashvili και στη συνέχεια σε ένα κανάλι κάτω από την πλατεία Ηρώων, έναν σημαντικό κόμβο κυκλοφορίας. Η πλημμύρα που προκλήθηκε προκάλεσε σοβαρές ζημιές ειδικά στον ζωολογικό κήπο της Τιφλίδας. Η πόλη έγινε για λίγο μια ερημιά γεμάτη επικίνδυνα θηρία. Ο ζωολογικός κήπος έχασε περισσότερα από 300 ζώα, σχεδόν τους μισούς κατοίκους του: η πλειοψηφία σκοτώθηκε από πλημμύρες. Αρκετοί επιζώντες –ένας ιπποπόταμος, μεγάλα αιλουροειδή, λύκοι, αρκούδες και ύαινες– δραπέτευσαν από τα κατεστραμμένα μαντριά και κλουβιά στους δρόμους της Τιφλίδας, και μια αστυνομική μονάδα επιστρατεύτηκε για να τα περισυλλέξει. Κάποια σκοτώθηκαν, άλλα συνελήφθησαν εκ νέου και μεταφέρθηκαν πίσω στο ζωολογικό κήπο. Τα μέσα ενημέρωσης δημοσίευσαν πλάνα που έδειχναν τον ιπποπόταμο να κατευθύνεται προς την πλημμυρισμένη πλατεία Ηρώων, έναν από τους σημαντικότερους οδικούς κόμβους της Τιφλίδας, όπου κατευνάστηκε με ένα ηρεμιστικό βελάκι. Στις 17 Ιουνίου μια λευκή τίγρη που παρέμενε ελεύθερη επιτέθηκε και τραυμάτισε θανάσιμα έναν άνδρα σε μια αποθήκη κοντά στο ζωολογικό κήπο. Το ζώο τελικά πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από την αστυνομία. Ένας αφρικανικός πιγκουίνος βρέθηκε στο συνοριακό πέρασμα της Κόκκινης Γέφυρας με το Αζερμπαϊτζάν, έχοντας μετακινηθεί περίπου 60 χιλιόμετρα νότια από την Τιφλίδα. Πολλοί Γεωργιανοί καταδίκασαν την εστίαση των ξένων μέσων ενημέρωσης στον ζωολογικό κήπο και την αδιαφορία τους για τις ιστορίες των ανθρώπινων θυμάτων. Ο Καθολικός Πατριάρχης Ηλίας Β’, επικεφαλής της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας, στο κυριακάτικο κήρυγμά του, αναφέρθηκε τις πλημμύρες ως «αμαρτία» του πρώην κομμουνιστικού καθεστώτος που, όπως είπε, έχτισε τον ζωολογικό κήπο στη σημερινή του θέση χρησιμοποιώντας χρήματα που συγκεντρώθηκαν από την καταστροφή εκκλησιών και το λιώσιμο των καμπανών τους. Πιο ρεαλιστικά,

Francesco Merlini – ‘THE FLOOD’ Read More »